Verslagen 2011

Wat maak je mee als poster bij het NK?

Zaterdagochtend, half acht ‘s ochtends. Ik draai met de Pajero het strand van Velsen op, achterin een paar rollen lint en paaltjes. In de verte rijdt de Hardenbergse postersploeg al met de 410 van Peter. Ronald veegt met de shovel de baan nog even glad, en legt wat laatste bulten aan. Een waterig ochtendzonnetje helpt om de vrieskou te verdrijven. Het strand ligt er prachtig bij.

Door het hoge water van de laatste dagen is het zand keihard en glibberig. Samen met de Hardenbergers rijden we de baan na. Ze hebben ‘m op vrijdagmiddag met hulp van Martin Brink alvast uitgezet, maar met nog wat extra bochten en de laatste werkzaamheden van de shovel is het goed om alles te checken. Hier en daar spannen we extra lint. De laatste bocht, traditioneel de plek van Ernst en Hans, zetten we nog even extra af. Ik maak van de gelegenheid gebruik om bij de chicanes extra lint te spannen, in de auto hadden we nog wel eens moeite om te zien waar we langs moesten.

De eerste rijders komen het strand op, en zetten de auto in parc fermé. Coen en Wil beginnen met keuren, als we voor een laatste check de baan rijden. Het deelnemersveld is gigantisch. Inmiddels heb ik het gevoel dat een groot deel van de producten van Drew Bowler in Nederland terecht zijn gekomen. Alleen de Nemesis ontbreekt.

Nadat ik aan vijf mensen heb uitgelegd waarom we niet rijden is het tijd voor de posterbriefing. Peter en Hans vertellen over de wedstrijd. 25 deelnemers, een snel veld. Let op de vlaggen, let op je veiligheid. Met een lunchpakket vertrekken Sasja en ik weer richting het strand. De Pajero zou een setje schokbrekers en een rolkooi wel kunnen hebben. Onze taak is echter niet proefrijden. Vandaag houden we de wandelaars van de baan, in de bocht bij de haven. Samen met wijkagent Karin en haar stagaire vertellen we mensen dat ze hun dagelijkse routine even moeten aanpassen. Veel enthousiaste reacties, maar ook onbegrip.

Het volgen van de wedstrijd is niet zo goed mogelijk als je op de hoek staat. Zo missen we Arno, en Ronald Schoolderman. Maar dat ze beiden de auto hebben gerold horen we pas als we weer terugrijden naar het bivak. Arno heeft net een paar wedstrijden kunnen genieten van zijn Tomcat. Nog voor de middag begint zijn ze op weg naar huis. Ronald blijft nog, hij heeft ook een huurauto rijden. Maar de teleurstelling is hem aan te zien.

Aan het einde van de dag hebben we een andere pechvogel. Henri en Sonja Joosten rijden samen mee met de PX33, alleen hebben ze last van verschroeide bougiekabels. De turbo wordt wat heter dan bij de rijstijl van Bert, en dat is de nekslag voor de kabels. Nadat we ze van de baan hebben gesleept zorgen we er samen met de goedwillende mannen en vrouwen van het medische team voor dat de auto in het bivak terecht komt. De duinen zijn mul maar de Pajero kan het extra gewicht van de PX33 hebben, ik had niet verwacht dat deze auto het offroad zo goed zou doen. Henri heeft gelukkig nog onderdelen, zodat hij op zondag weer kan starten.

Op zondag staan we halverwege de baan. Met een blauwe vlag in de hand volg ik de wedstrijd – de snelheidsverschillen zijn nog steeds groot en langzamere deelnemers moeten ruimte maken. Daar vlag je dan voor. Ik zit midden in de competitie en geniet volop van de strijd. Vincent Thijs komt met een lekke band voorbij, maar de auto lijkt het niet te deren. Tussen Vincent, Rick Aarts, Jacques en Simon woedt een felle strijd. En als ze verzaken staan Bert van Es en Herman Jasper klaar om de plek in te nemen. Daar weer achter rijdt een plukje Bowlers, en Bert met zijn Desert Warrior. Het meest moet ik vlaggen voor Theodor en Henri, die net iets langzamer zijn dan de rest. Gelukkig wordt er fair gereden, er zijn er niet veel die in de weg blijven rijden.

Rob Steltman maakt een video van de wedstrijd, en we geven nog wat uitleg aan z’n cameraman. Samen maken ze mooie beelden, die al eerder gemonteerd en al online stonden dan dit verslag. Na het opruimen praten we met de posterploeg na over de wedstrijd. Lekker in de zon, genieten van je favoriete hobby. Af en toe wat foto’s maken en al het spektakel zo voor je neus meemaken. Dat is een weekeinde als poster. Het is groot vermaak, absoluut een aanrader.

Comments (4)

  1. Het was een fantastisch evenement, snelle baan, een leuke “gevechten” onderling. Super georganseerd. Niels ook dank voor het leuke inzicht vanaf de plek van de posters.
    Bert Heskes

  2. Je maakt het allemaal mee als official. Vooraan waar alle actie is. Blij dat jullie er waren dit weekend en een leuk verslag!

  3. Mooi verslag man! Ook wij, het gezin en vrienden, hebben weer super genoten van de zondag race. Sinds een paar jaar zijn we zeker één van de racedagen op het strand te vinden en genieten elke keer weer. Aan de opkomst in de duinen te zien wint het evenement ook aan populariteit, zeker niet onbelangrijk voor de autosport!
    Ga zo door want zonder officials is er geen race!

    Groet
    Andy

  4. Toppertje die pajero van je , hij trok ons gebakkie zo de duin op, hartstikke bedankt voor de hulp om van het strand te komen zo ook de medische ploeg die daarbij ook hielp.
    Ook onze buurman bedankt die z’n hele partij bougiekabels zag verdwijnen.
    Voor de rest hebben we een super weekend gehad , veel gereden en veel geleerd, ook nog zaterdag horen dat je 11e staat en dat voor de eerste keer.
    We werden meteen opgenomen in de groep rijders en dat waardeerden we zeer
    Dus hardenberg zijn we er weer , maar eerst een lang lijstje wegwerken.
    Henri en Sonja

Comment here